Πες μου γιατι...Στηλες

Τι πρέπει να έχει ένας φίλος?

«Η φιλία γεννιέται τη στιγμή που ένας άνθρωπος λέει στον άλλο «Τι και εσύ; Νόμιζα πως ήμουν ο μόνος…» λέει ο ψυχολόγος CS Lewis θέλοντας απλά να μας διαβεβαιώσει πως πάντα αναζητάμε ένα κοινό σημείο, κάτι που θα μας κάνει να ξεκινάμε τη συζήτηση και να μην τη τελειώνουμε ποτέ. Ακούς; Ποτέ!
 
Το ίδιο πιστεύει και ο Πλάτωνας στο Φαίδρο που λέει χαρακτηριστικά πως «Η ομοιότητα γεννά τη φιλία».
Εν μέρει ως εδώ συμφωνώ, γιατί όλες οι σχέσεις πρέπει να έχουν ένα ερέθισμα μια αφετηρία και στη φιλία αυτό μπορεί να ναι η ομοιότητα. Αυτό το κοινό περιστατικό, αντικείμενο, συμβάν που σας έφερε κοντά. Όλα αυτά όμως στην αρχή γιατί η πορεία, η διάρκεια και η συμμετοχή των φίλων στη ζωή μας δεν είναι αναγκαίο να καθορίζεται με βάση την ομοιότητα.
 
Μπορείς να έχεις όσους φίλους θέλεις. Τόσους όσους αντέχει η καρδιά σου. Αρκεί να μπορείς να καταλάβεις πως δεν είναι όλοι για όλα. Ίσως αυτό το τελευταίο να ναι η αιτία που πολλές φορές οι φιλίες χάνονται στο χρόνο. Ναι, γιατί απλά δε ψάξαμε να δούμε τις ανάγκες ή τις διαφορές που έχει ο άλλος από μας. Θεωρήσαμε δεδομένο πως επειδή είναι φίλος/η «πρέπει» ν’ ακολουθεί τα δικά μας βήματα, τα δικά μας θέλω.
 
Μπορείς να έχεις φίλους που δε μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους. Φίλους που δε μοιάζουν ούτε καν με σένα την ίδια. Απλά θα πρέπει να ψάξεις και να εδραιώσεις το ρόλο που παίζει ο καθένας στη ζωή σου. Είπαμε δεν είναι όλοι για όλα. Με κάποιους θα ταιριάζεις στη διασκέδαση, με κάποιους θα κάνεις πολύωρες συζητήσεις και θα πετάτε βελάκια στις φωτό του Α. ( Αχάριστου, Άφαντου, Ακατανόμαστου, επίθετα να θες) και από άλλους θα περιμένεις τις καλύτερες συμβουλές (Αυτή η κατηγορία των wise friends είναι all the money).
 
Κάπως έτσι μια μέρα που έκλεισα τα (ας πούμε) happy 27, αποφάσισα να ενώσω τις παραπάνω κατηγορίες σ’ ένα τραπέζι με κρασί. Το αποτέλεσμα ήταν σαφώς να εκτυλιχτεί μπροστά μου το θέατρο του παραλόγου. Από το dress code ως τις ευχές, η απόσταση ήταν μεγάλη. Ένα γνήσιο street girl, μια κολλημένη σινεφίλ που ήρθε φορώντας σταράκια και μια μελαχρινή εκδοχή της Κάρι Μπράντσο απέναντι ν’ αναρωτιέται πως υπάρχουν άνθρωποι όπως λέει «που φοράνε αυτό το πανί». Ενώ την ίδια στιγμή άλλες δύο προσπαθούσαν να με πείσουν να συνεχίσουμε σε μπουζούκια.
 
Ναι σίγουρα δε παντρεύονται τα μπουζούκια με τις ροκ σκηνές, ούτε μπορείς να βρεις κώδικα επικοινωνίας ανάμεσα σ’ ένα street girl, ένα κορίτσι που διαβάζει (το λατρεμένο για μένα) «Fashionism» ως Ευαγγέλιο και μια κοπέλα που ζει για ν ακούσει το τελευταίο χιτ του Παντελίδη. Όμως αν με ρωτάς ήταν τα καλύτερα γενέθλια ever. Μάζεψα τις πιο παράξενες και πολυποίκιλες ευχές και δώρα επίσης.
 
Ίσως το μόνο λάθος που έκανα ήταν που μου ξέφυγε ένα «και του χρόνου». Ναι, εύχομαι να είστε όλες στη ζωή μου και του χρόνου, αλλά να γιορτάσουμε τα γενέθλια μου τμηματικά…

Λέξεις-κλειδιά

Ιωάννα Ιωαννίδου

Ειδική σε θέματα…καρδιάς και σχέσεων! Αφού αρθρογράφησε για τη Lifo και άλλα γυναικεία site, μπήκε στην παρέα του Gynaika.gr για να απαντήσει στα δικά σας «γιατί» και να μας εκφράσει τα δικά της «θέλω» μέσα από τη στήλη της «Πες μου γιατί…».

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close