Τι κάνεις όταν οι φίλες σου παντρευόνται;

Φίλες μου… παντρεύομαι!!!
 
Ξύπνησα με ένα βάρος και σαν κοίταξα το είδωλό μου στον καθρέφτη ένιωσα παράξενα. Οι ρυτίδες έκφρασης έμοιαζαν με ζάρες ηλικίας και εκείνη η μία -και μοναδική- άσπρη τρίχα που άλλοτε κρυβόταν μέσα στα ξανθά μαλλιά μου τώρα έκανε μπαμ. Κατευθύνθηκα στην κουζίνα για πρωινό.
OK! Είμαι εγώ που έκλεισα τα 27, χώρισα, πίνω nesquik και σε λίγο παντρεύω τη φίλη μου… #zw_ena _drama!
 
5:20 μμ ήμουν στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας μαζί με την Έλσα (επίσης ελεύθερη και φίλη της Χρύσας). Το κλίμα ήταν χαλαρό, οι γονείς και κάπου εκεί ανάμεσα η απαστράπτουσα φίλη μας. Ήταν τόσο όμορφη και τόσο χαρούμενη που λίγο έλειψε να πάρω πίσω τις όποιες απόψεις μου περί γάμου.
 
Αφού πετάξαμε αρκετό ρύζι (για να στεριώσει το ζευγάρι) και η Χρύσα πάτησε το πόδι του Νίκου (από αντίδραση) βρεθήκαμε στις μπομπονιέρες. Απέναντί μας μία κάμερα και άπειρος κόσμος να μας εύχεται (;) «και στα δικά σας». Όσο για την Χρύσα από κείνη τη μέρα δεν τη ξαναείδα ποτέ. Τα τηλέφωνα μειώθηκαν αισθητά… ή που ο σύζυγος θα κοιμόταν ή που εκείνη θα μαγείρευε.
Κάπως έτσι πορεύτηκα στις φιλίες μου με το εξής σκεπτικό…οι παντρεμένες με τις παντρεμένες και οι single με τις single.
 
Χρειάστηκε να περάσει χρόνος για να δεχτώ να συνυπάρξω σε κοινή παρέα με παντρεμένες γυναίκες. Κάπως έτσι, σ’ ένα από αυτά τα βράδια που η έμπνευση μ’ εγκατέλειψε και έψαχνα από κάπου να πιαστώ για να συνεχίσω, έλαβα το εξής αληθινό mail.
 
Singles Vs Married
 
Παιδί της αντίπερα όχθης, 25 μισό και παντρεμένη. Θυμάμαι τα αμέτρητα πρωινά στο πατρικό μου να σέρνομαι στις δύο το μεσημέρι και την μάνα μου να λέει: «Θυμάσαι τη ξαδέλφη σου την τάδε, τον πήρε τον Κώστα, Μάκη, Τάκη. Εσείς δύο χρόνια η ίδια ιστορία, με ρωτάει η γειτονιά και δε ξέρω τι να πω…». Τελικά αυτή η γειτονιά είχε πιο πολλές απορίες από εμένα όταν ήμουν 5 χρονών και η μαμά μου είχε ξεμείνει από θέματα προς συζήτηση!
 
Εγώ και ο “ανυποψίαστος” μετρούσαμε ήδη 3 χρόνια σχέσης. Είχαμε καταντήσει σιαμαίοι, κοινές παρέες, κοινές δραστηριότητες, ίδιο πόστο στη δουλειά, κοινά όνειρα και συζητήσεις για το μέλλον. Ώσπου ένα ωραίο απόγευμα ενστικτωδώς έψαχνα την έξοδο κινδύνου. Εμπειρικά δεν την βρήκα ποτέ γιατί δεν είχε χρειαστεί ποτέ να τη ψάξω.
 
Ο “ανυποψίαστος” έπρεπε να φύγει να πάει στην ιδιαίτερη πατρίδα του αποκαλούμενη και ως “συμβασιλεύουσα”. Μετά από εκείνο το απόγευμα, εκτός από 3 χρόνια σχέσης, μετρούσα και τις μελανιές μου καθότι προσγειώθηκα από εκείνα τα ροζ σύννεφα. Ξεκίνησε ένας χρόνος με πολύ κλάμα και με μια ζωή μοιρασμένη σε 2 πόλεις. Η μαμά να με ρωτάει που θα πάει όλο αυτό και οι ευχετήριες κάρτες από την Aegean Airways να πληθαίνουν στις γιορτές, καθότι κόντευα να γίνω Platinum Member…
 
Πως Ναι περνώ και μόνη μου καλά (;)
 
Ώσπου ήρθε και το τέλος. Ήξερα τουλάχιστον πως η γειτονιά δε θα ‘χε πια απορίες και η πίεση θα λάμβανε τέλος για το πού όδευε η σχέση μου. Οι φίλες μου εκεί πιστές στα νυχτοπερπατήματα μου, πιστές και στο πόσο καλά και ευνοϊκά είχαν έρθει τα πράγματα, αφού σαν το «party animal» δεν έχει. Ήμουν 27 και ελεύθερη. Καταδικασμένη να βγαίνω…καταδικασμένα ραντεβού, αφού είχα μείνει κολλημένη στον δικό μου Μr.Perfect.
 
I wanna fight! …fight for this love !!!
 
Κύλησαν έξι μήνες χωρίς εκείνον. Όταν είπα να σταματήσω να κλαίω και να χτυπιέμαι, ήρθε και η επανασύνδεση. Κάπου εκεί, σε ένα ωραίο καφέ, σε κάποιο ροζ σύννεφο πάνω από τη Θεσσαλονίκη, ήρθε και η πρόταση χωρίς ερωτηματικό «παντρευόμαστε»! Κανείς δε με πίστευε, ούτε η μαμά μου (ώσπου είδε «ΝΑ» μια αγγελία στην εφημερίδα και ΝΑ μια κοτρόνα στο χέρι μου).
 
Το κλάμα ήταν αποτέλεσμα της συγκίνησης (και μόνο) που τελικά η άσωτη ζωή μου θα έμπαινε σε ένα πρόγραμμα και θα σταματούσα τις καταχρήσεις (κατά τα λεγόμενα της μαμάς μου), ενώ από πλευράς μου έκαψα τα πρώτα μου φασολάκια. Μεταξύ μας, δεν ξέρω αν προτιμώ τη προηγούμενη ζωή μου. Νομίζω πως όχι.
 
Μπορώ και σέρνομαι τα πρωινά στη κουζίνα, χωρίς περιττές ερωτήσεις και έχω ένα ζευγάρι ζεστές πατούσες κάθε βράδυ το χειμώνα, ακόμα και όταν καίω το φαγητό… Οι φίλες μου προσαρμόστηκαν και όσες δε τα κατάφεραν, αντικαταστάθηκαν.
 
Γιατί όταν αποφασίσεις να εξελίξεις τη ζωή σου προς το καλύτερο, όποιος λείπει στη χαρά σου, φαντάσου τι θα γίνει στη λύπη σου… Αυτά τα λίγα…

Ιωάννα Ιωαννίδου

Ειδική σε θέματα…καρδιάς και σχέσεων! Αφού αρθρογράφησε για τη Lifo και άλλα γυναικεία site, μπήκε στην παρέα του Gynaika.gr για να απαντήσει στα δικά σας «γιατί» και να μας εκφράσει τα δικά της «θέλω» μέσα από τη στήλη της «Πες μου γιατί…».

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.